Ik heb altijd al geweten

Ik ben Jan Hein van Burken (1974) en woon in Ermelo. Na de MTS landbouwmechanisatie ben ik via uitzendbureaus in verschillende branches aan het werk geweest. Na een periode als uitzendkracht werd ik in 1996 door een vriend uitgedaagd om een totaal andere weg te gaan. Een SPW-opleiding resulteerde in een functie als groepsleider in een orthopedagogische behandelorganisatie. Hier ontdekte ik dat ‘vrijheid hebben’ en ‘verantwoordelijk zijn’ altijd verbonden zijn aan ‘veiligheid’ om te leren. In de organisatie ontwikkelde ik mijzelf, al lerend, verder tot trainer, voorzitter van interne commissies en secretaris van projectgroepen. Na 7 jaar werken met jongeren met zeer ernstige gedragsstoornissen en seksueel delinquent gedrag werd ik gevraagd om voorlichtingen te verzorgen aan stakeholders en projecten te initiëren en uit te rollen. Zo ontstonden nieuwe zorgvormen en droeg ik bij aan de  ontwikkeling van de zorgzwaartepakketten en implementeerde deze in 4 orthopedagogische behandelcentra.

Tijd voor reflectie – Kilimajaro 16-06-2016

Eén van de projecten droeg bij aan een nieuwe organisatie voor meer dan 270 LVB-jongeren. Na de start van deze resultaatverantwoordelijke eenheid werd ik gevraagd als directiesecretaris. Ik schreef mee aan het meerjarenbeleid en ontwikkelde de goals-roll-down-structuur tot in de operationele teamoverleggen.  De stuurinformatie die dit genereerde werd gebruikt in de ontwikkeling van nieuwe doelstellingen in jaarplannen en verbetertrajecten. Als vanzelf bleef ik naast deze functie reflectieve trainingen verzorgen aan managers, behandelaren en groepsleiders over de relatie tussen de behandelvisie en de uitvoerende werk- beleidsprocessen. Ondertussen kende de startende organisatie tal van vraagstukken rondom organisatiestructuur, cultuur, kwaliteit, personeel, financiering en budgetten, functiehuis en verantwoordelijkheden. Hierin participeerde ik op tal van manieren: uitvoerend, onderzoekend, analyserend, adviserend, voorlichtend en telkens zelflerend. Meer en meer leerde ik uit de interactie tijdens trainingen dat invloed en verantwoordelijkheid geven zorgt voor een aanspreekcultuur waarin  professionele normen en waarden met elkaar worden ontwikkeld. Dit bleek de bron van vele succesvolle ontwikkel- en verbetertrajecten.

Foto: Rene van Kleef – Kilimanjaro 17-06-2016 Onderweg naar Barranco Hut via Lava Tower

In mijn persoonlijke leven speelden zich ondertussen een aantal levens veranderende evenementen af. Tussen 2010 en 2014 werd, soms op pijnlijke wijze,  duidelijk dat reactief presteren zonder passie niet gaat leiden tot een succesvol, gelukkig leven. Ik koos opnieuw gericht voor een nieuwe uitdagende route. Ik startte met een masteropleiding managementwetenschappen aan de Open Universiteit. Gericht op samenwerking en community, specialiseerde ik mij in netwerkgovernance en studeerde succesvol af met een scriptie over de effectiviteit van een, door de overheid, opgelegd netwerk. Tijdens mijn studie startte ik met VBSA en richt mij op het beter laten presteren van leiders en organisaties omdat ik geloof:

Everyone wins, when a leader gets better – Bill Hybels.

Het was geen vetpot. Sterker nog het was financieel vaak penibel en blij met elke klus met een raakvlak. Met oldschool consultancyopdrachten kwam hij er achter dat mijn mantra van plan, do, check en act niet alleen in organisaties van toepassing is, maar, en vooral ook voor mezelf. Toen een opdracht voor een langere periode niet doorging, wilde hij opnieuw zichzelf uitvinden: ‘Waar zit mijn passie?’ vroeg hij aan zichzelf en zijn netwerk. Het antwoord was even simpel als verrassend:

‘Waar zit mijn passie?

Het antwoord was even simpel als verrassend: Ik word blij van samenwerken, van samen dingen bereiken. Ondernemen doe ik niet voor mezelf maar en vooral ook voor anderen. Helpen als persoon en als professional. Ik word blij van grote uitdagingen waarin ik mensen kan enthousiasmeren, mobliseren, activeren en hun kennis en kunde kan synthetiseren. Sorry, dat was de theorie vanuit mijn opleiding. Ander gezegd: ik word blij van samen met anderen doelen bereiken die alleen niet haalbaar zijn. De top van de Kilimanjaro was er één van én daarmee financierden wij een bibliotheek en toiletvoorzieningen bij een school van via Compassion  in de sloppenwijken van Arusha. Met elkaar vrijheid, invloed en de  verantwoordelijkheid om de impact van de ander te vergroten!

Foto Rene van Kleef: 22-06-2016 Summit Kilimanjaro

Ik word graag uitgedaagd, maar daag jou ook uit. Hoe ga jij jouw kennis en kunde gebruiken om met anderen impact te hebben op jouw leefwereld en die van anderen?

Goede groet,

 

Jan Hein van Burken